Tijdens een studiereis langs New Yorkse centra voor outlaws stuitte Koen d'Haene op een grafschrift in graffiti voor de negenjarige Donnis. Hij gaf de jongen gestalte in een verhaal over de straatkinderen in 'de hel', de Bronx in New York. Donnis is lid van de bende The Saviours, die van kleine criminaliteit leven. Pas wanneer een dealer in de bende infiltreert, gaat het mis. Donnis werkt zich in moeilijkheden, vlucht uit de Bronx naar Manhattan, maar keert terug naar zijn 'roots'. Hij wordt volgens officiële berichten door een bendeleider, in werkelijkheid door de politie vermoord.
Aan het thema van de New Yorkse straatkinderen koppelt d'Haene het verhaal van Peter, een 18-jarige student die een taalstage loopt in New York. Tegen de zin van zijn moeder wil hij maatschappelijk werker worden. In Manhattan kruisen de wegen van de blanke Peter en de zwarte Donnis elkaar. Peter is getroffen door Donnis' verhaal, maar het is voor hem ook een uitdaging. Door Donnis te helpen kan hij zichzelf en zijn moeder bewijzen dat hij de juiste keuze maakt.
Uit de dialogen tussen Donnis en Peter spreekt verwijt en machteloosheid, een gevoel dat het verhaal overheerst. Koen d'Haene laat zich te zeer door zijn eigen machteloosheid en bewogenheid meeslepen. Hij redigeert vanuit zijn observatiepost in plaats van de personages te laten acteren. Ik hoef niet te lezen dat Donnis zenuwachtig is, of dat Peter 'voelde dat', 'hoorde hoe' of dat 'hij wist' en 'hoopte dat', ik wil het zelf ervaren uit hun gedrag, karakteristieke trekjes en reacties. Bovendien typeert de taal de personages te weinig. Hetzelfde geldt voor de stad New York. Koen d'Haene schetst de verschillende wijken verdienstelijk, maar de fijne en sfeerzettende detailuitwerking én de stijlaanpassing bij het veranderen van locatie ontbreken.
Toch heeft dit debuut heel wat positieve kenmerken. De korte hoofdstukken en het wisselende vertelstandpunt verhogen de vaart. Er zijn enkele knap neergezette dialogen en passages: de veelbelovende openingsscènes bv. waarin Peter en Donnis in hun milieu worden gesitueerd, een spannende achtervolging in de 79th Street en de fatale scène in een oude fabriek in de Bronx. Hier bereikt d'Haene een evenwicht tussen informatie, actie en sfeerschepping en toont hij zich een geëngageerd verteller. Vanaf 13 jaar. [Jet Marchau]

Hoewel moeder hem er te goed voor acht - zij wenst hem een talenstudie toe - wil de 18-jarige Peter persé maatschappelijk werker worden naar lichtend voorbeeld van zijn in het harnas gestorven oom Serge. Tijdens een vakantie in New York (voor een talencursus) ziet hij zijn kans schoon als hij Donnis ontmoet, straatschooier, jeugdbendelid, tunnelbewoner en diep in de nesten. Peter weet binnen een dag een plaats in een opvanghuis te regelen, maar het is al te laat: bij een confrontatie met zijn ex-bendeleider komt Donnis om, door de hand van de 'tussenbeide' gekomen politie overigens. Dat Peter een ernstige fout maakt en in zekere zin verantwoordelijk lijkt voor Donnis' dood, schrikt hem niet af maar sterkt hem juist in zijn beroepskeuze. Dat is geen sterk punt in het verhaal, dat niet uitblinkt in psychologische uitdieping. Dat een en ander zich voltrekt in slechts enkele dagen maakt het er niet geloofwaardiger op. Wel is het boekje een sympathieke poging de ellende van New Yorks straatjeugd te schetsen. In een nawoord wordt die nog nader toegelicht.